Wat jij ook voor kunstwerk maakt, als je het neerzet in een rommelige ruimte, dan komt het niet tot zijn recht. Als je naar een museum gaat, kun je dat ervaren in de grote ruimtes en meestal witte of zacht effen gekleurde muren. Smalle lijsten, of juist brede gouden lijsten, al naar gelang de stijlperiode.
Zelfs teksten en informatie krijgen een plek, zodat je het gemakkelijk tot je kan nemen. Behalve misschien de kleine bordjes met de naam van de kunstenaar en de gebruikte materialen. Die moeten dan weer ondergeschikt zijn aan het beeld.
Lang geleden alweer, toen mijn kinderen klein waren, maakte ik graag aquarellen van bloemen. Het probleem was, dat ik maar af en toe de gelegenheid had om de bloemen te schilderen, die ik in een vaas had gezet. En je raadt het al: Voor ik klaar was, waren ze al verlept.
Op de school van mijn kinderen werd er in elke klas een seizoenentafel ingericht. Met bloemenkindjes, de Sneeuwpop, een Sinterklaas verzin het maar, bij elk seizoen weer wat anders.
Daarom stapte ik over naar het maken van Bloemenkindjes van vilt, pijpenragers en wol. Dat kon ik oppakken en weer leggen en in mijn eigen tempo steeds weer aan de slag gaan. En die lijsten, waar je het over had?
Daarnaast schakelde ik ook over van aquarel naar werken met kleurpotlood. Ook daar was de winst, dat ik het materiaal makkelijk weg kon leggen. Ik was geïnspireerd door de bloemenkindjes en produceerde er een heleboel, en die tekeningen kon ik af laten drukken op T-shirts. Ik mocht mijn aquarellen in de etalage van de kapper ophangen, om te kijken of mensen de bedrukte T-shirts wilden kopen. Maar ook hier had inlijsten een goed plan geweest. Ze vergeelden door de vochtige lucht en de zon die er op scheen in de etalage. Deze is nooit naar de winkel geweest en deze ligt nu al heel lang in de kast. Zeker al zo'n 25 jaar....
Het zou over inlijsten gaan!
Een POP-T-shirt lijst je in, met mijn shirt is daar nooit van gekomen.
Ik was op zoek naar iets in mijn manden, en kwam de Bloemenkindjes weer tegen. Het zou toch zonde zijn de tekeningen uit die tijd niet te combineren met de bijbehorende vilten poppetjes.
Hoe ze dan in te lijsten???
Er kwam nog een gouden ouwe tevoorschijn:
Het diepe Ikea-lijstje waarin je een foto kan plakken met een passe partoutje ervoor, en dan bijvoorbeeld wat schelpjes op de onderste rand van het diepe lijstje. Zo staan de bloemenkindjes nu bij mij op de rand van de kast, en gaan ze 30 mei naar de Schoolmarkt van de Parcivalschool in Amstelveen (net als een stel van mijn oceandrums).
Alleen waren mijn tekeningen rond, en de IKEA passe-partoutjes vierkant. Gelukkig is er in het Art Centre Aalsmeer een lijstenmaker, Patrick Foto de Boer, die cirkel passe-partouts kan laten maken. Ik heb wel zo'n Cirkelsnijder, maar de handigheid ben ik kwijtgeraakt.
De lijstjes van IKEA hebben een dun Plexiglas plaatje. Daar zit nu nog beschermfolie op. Bij het Fuchsia vrouwtje heb ik de folie al verwijderd, bij de anderen niet. Want plexy glas is kras gevoelig. Als ze nog op reis moeten, houd ik het folie er liever op.
Bij het inlijsten komt veel creativiteit komt kijken:
- Welke kleur lijst kies je?
- Welke kleur passe-partout karton ondersteunt de kleur van jouw beeld?
- Heeft het passe-partout karton op de schuine snede een andere kleur dan de bovenkant?
- Is het passe-partout karton zuurvrij? Anders kan het verzuren en dus vergelen en vlekken krijgen. Geldt ook voor het papier waar je op werkt.
- Werk je op doek, en gebruik je een baklijst? Dan kan je je schilderij in de lijst leggen, en blijft er nog wat ruimte tussen doek en lijst.
- Werk je dan de randen af, of schilder je het schilderij om de hoek van het doek door?
- Deep Edge doeken kun je aan de zijkant door schilderen, of een effen kleur geven, dat geeft ook al een afgewerkt lijst effect.
- Heb jij nog tips, noem ze dan onderaan bij de reacties, zo helpen we elkaar...
De lijstenmaker aan het werk:
Hiernaast zie je de creatieve insteek van de lijstenmaker Ed van Niele (is met pensioen). Ik schilderde in die tijd veel met indigo voor schaduw partijen. Vroeger deed ik dat met zwarte verf, maar dat maakte het beeld snel groezelig. De lijstenmaker toverde met het passe-partout karton en het aangeleverde beeld een prachtig geheel. Zoals ik al aankondigde, een passe-partout is als het ware een Facelift voor je schilderij.
Aan de andere kant, als een schilderij niet naar je zin is, dan kan een passe-partout iets helpen, maar echt redden, daar geloof ik niet in. Op dat moment is het meer dat je gaat kijken waar het aan ligt, en of je er wat aan kunt doen. Kijk eens naar mijn korte lessenserie op de gratis pagina, die zal je kunnen helpen.
Ik ben benieuwd naar jouw inlijst avonturen. Hieronder kun je je reacties kwijt, zo kunnen we van elkaar leren rond de ervaringen rond het inlijsten van kunstwerken.
Reactie schrijven